Notariusz przyjmuje na przechowanie wszelkiego rodzaju dokumenty, także w kopertach zamkniętych, jak również dokumenty elektroniczne, zapisane na informatycznym nośniku danych (np. pamięci USB, płycie DVD), zabezpieczonym w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z jego treścią. Jest to osobna czynność notarialna. Z przyjęcia dokumentu na przechowanie notariusz spisuje protokół, w którym wymienia datę przyjęcia, ustala tożsamość osoby składającej dokument oraz wskazuje, komu i pod jakimi warunkami dokument bądź jego odpis ma być wydany. Dokument przyjęty na przechowanie wydaje się osobie wymienionej w protokole lub jej następcy prawnemu. Przechowanie dokumentów przez notariusza może być przydatne wobec dokumentów, których treść strona pragnie zachować w tajemnicy, mając jednocześnie wolę ujawnienia ich w odpowiednim czasie w przyszłości. Może to dotyczyć na przykład własnoręcznie sporządzonego testamentu (np. można postanowić, by został on wydany spadkobiercy dopiero po śmierci testatora).

Do tej czynności notarialnej nie wymaga się żadnych szczególnych dokumentów (z wyjątkiem deponowanego dokumentu i dowodu tożsamości).