Umowa dożywocia polega na tym, że zbywca (dożywotnik) przenosi własność nieruchomości na nabywcę, a w zamian za to nabywca tej nieruchomości zobowiązuje się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), w tym, jeśli strony nie ustalą inaczej, dożywotnie mieszkanie, wyżywienie, ubrania, światło i opał, odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym. Umowa ta wymaga formy aktu notarialnego pod rygorem nieważności.
Do dokonania czynności notarialnej, jaką jest umowa dożywocia, potrzebne są te same dokumenty, które wymieniono powyżej w odniesieniu do darowizny – zob. zakładkę „Darowizna”. Umową dożywocia może być dodatkowo objęte ustanowienie na rzecz dożywotnika służebności mieszkania, gwarantujące mu możliwość dożywotniego mieszkania w określonej nieruchomości przyjęcia tam na mieszkanie jego małżonka, dzieci i innych osób, gdy są przez niego utrzymywane albo potrzebne przy prowadzeniu gospodarstwa domowego.