Umowa zrzeczenia się zachowku jest zawierana między przyszłym, żyjącym jeszcze spadkodawcą a jednym z jego bliskich, który po śmierci spadkodawcy może być uprawniony do zachowku po nim (syn, córka, wnuki, dalsi zstępni, żona, mąż, matka i ojciec spadkodawcy). Zawarcie tej umowy powoduje, że po śmierci spadkodawcy osobie zrzekającej się nie przysługuje zachowek po nim, dzięki czemu spadkodawca ma większą swobodę w tym, by samodzielnie określić losy swojego majątku na wypadek śmierci (np. w drodze testamentu lub darowizn).
Dokumenty lub informacje potrzebne do dokonania czynności notarialnej:
- dowody tożsamości stron,
- odpis skrócony aktu urodzenia lub małżeństwa osoby zrzekającej się zachowku.
Dopuszczalne jest ponadto „zrzeczenie się zachowku” po śmierci spadkodawcy – następuje ono w drodze umowy zwolnienia z długu między uprawnionym do zachowku i odpowiedzialnym za zachowek. Umowa taka nie wymaga formy aktu notarialnego.