Warunki, zakres i podmioty obowiązku alimentacyjnego (tzw. alimentów) regulują przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Przewidują one, że w określonych sytuacjach między krewnymi może istnieć obowiązek dostarczania środków utrzymania i ewentualnie wychowania. Jego najczęstszym przypadkiem jest obowiązek alimentacyjny rodziców wobec niesamodzielnych jeszcze dzieci. Zobowiązania alimentacyjne zwykle są wykonywane dobrowolnie. Można ich dochodzić przed sądem. Dopuszczalne jest też uregulowanie ich treści (a zwłaszcza wysokości) w umowie.

Umowa dotycząca obowiązku alimentacyjnego nie musi być zawierana w formie aktu notarialnego. Strony mogą jednak nadać jej tę formę dobrowolnie. Możliwe jest wówczas (co może też być osobną czynnością) wzmocnienie zobowiązania alimentacyjnego przez poddanie się przez dłużnika egzekucji w jego zakresie – zob. zakładkę „Hipoteka i inne zabezpieczenia” – „Poddanie się egzekucji”. Do dokonania czynności notarialnej, umowy alimentacyjnej, poza dowodami tożsamości stawających (zobowiązanego i uprawnionego), potrzebne mogą być dodatkowo odpisy skrócone aktu urodzenia lub małżeństwa oraz (w przypadku zawierania umowy przez lub w imieniu małoletniego bądź ubezwłasnowolnionego) zezwolenie sądu opiekuńczego na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd.