Właściciel nieruchomości władnącej może zrzec się służebności gruntowej (np. drogi), a uprawniony może zrzec się służebności osobistej (np. mieszkania) lub służebności przesyłu. Jest to jednostronna czynność prawna uprawnionego, w przypadku której udział właściciela nieruchomości obciążonej nie jest potrzebny. Ustawa nie wymaga żadnej formy szczególnej dla zrzeczenia się służebności. Jeśli jednak służebność jest ujawniona w księdze wieczystej, to niezbędne jest zachowanie formy pisemnej z podpisem notarialnie poświadczonym. Wówczas notariusz poświadcza jedynie własnoręczność podpisu na dokumencie przygotowanym przez same strony. Nie składa też wniosku wieczystoksięgowego, chyba że takie jest wyraźne żądanie strony.

Strony mogą też, jeśli chcą, nadać tej czynności formę aktu notarialnego. Do tej czynności notarialnej powinny przygotować jedynie (oprócz dowodów tożsamości) wypis aktu notarialnego obejmującego ustanowienie służebności. Notariusz składa wówczas wniosek wieczystoksięgowy o wykreślenie służebności.

Szczególną postacią zrzeczenia się (przyszłej) służebności zgoda służebnika na bezobciążeniowe wydzielenie nieruchomości. Jest to oświadczenie, z którego wynika, że po podziale nieruchomości, wskutek którego z jednej powstaje kilka nieruchomości, służebność nie będzie obciążała wszystkich nieruchomości (jak wynika z zasad ogólnych), ponieważ nie powstanie na nieruchomości objętej zgodą (zrzeczeniem się) służebnika. Czynność ta, wymagająca formy pisemnej z podpisem notarialnie poświadczonym, jest przydatna przy podziałach nieruchomości gruntowych (np. sprzedaż lub darowizna części gruntu) oraz wyodrębnianiu lokali.